Józef Kądzielski (ur. 20 marca 1929 w Łodzi, zm. 23 kwietnia 1990 w Warszawie) – polski socjolog, uczeń profesora Józefa Chałasińskiego, członek założyciel Polskiego Towarzystwa Socjologicznego, profesor nadzwyczajny, doktor habilitowany socjologii, teoretyk masowego komunikowania. Zajmował się badaniami nad kulturą masową, opinią społeczną i nad propagandą.
Życiorys mały|Grób Józefa Kądzielskiego na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Urodził się w rodzinie robotniczej. Podczas wojny pracował przymusowo w tkalni w zakładach Poznańskiego. Po wyzwoleniu ukończył w trybie przyspieszonym szkołę podstawową i zasadniczą szkołę elektryczną, a następnie gimnazjum miejskie i liceum pedagogiczne. Po ukończeniu liceum pedagogicznego przez półtora roku (w czasie studiów) był zatrudniony jako nauczyciel w szkole podstawowej TPD Nr 5 w Łodzi. W latach 1951–1953, jako student, pracował w Katedrze Historii Myśli Społecznej Uniwersytetu Łódzkiego. W 1954 uzyskał magisterium z historii w zakresie socjologii. W okresie 1954–1959 pracował w Zakładzie Historii Czasopiśmiennictwa UŁ, zaś później w Zakładzie Historii Kultury PAN (we wszystkich przypadkach pod kierunkiem profesora Józefa Chałasińskiego).