Ze stanowiska kierownika zakładu zrezygnował na własną prośbę 30 września 1976 i przeniósł się do Instytutu Dziennikarstwa UW, z którym był związany już od 1967 roku. Początkowo wykładał w Studium Podyplomowym oraz w Magisterskim Studium Dziennikarskim. Był kierownikiem Zakładu Teorii i Socjologii Propagandy oraz Pomagisterskiego Dziennego Studium Dziennikarstwa. Został wybrany prodziekanem, a później dziekanem Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych (w latach 1978–1981 oraz 1984–1987).
Jako naukowiec bardzo dużo wysiłków poświęcał pracy dydaktycznej. Pod jego kierunkiem napisano ponad 108 prac magisterskich, dyplomowych i podyplomowych z zakresu kultury i opinii społecznej. Wypromował ponad 33 doktorów, którzy pisali prace w językach polskim, rosyjskim i angielskim. Był członkiem Rady Redakcyjnej "Przeglądu Socjologicznego" i "Zeszytów Prasoznawczych", członkiem Komitetu Redakcyjnego "Rocznika Biblioteki Narodowej", członkiem Rady Naukowej Biblioteki Narodowej, Ośrodka Badań Prasoznawczych w Krakowie, oraz Instytutu Badań Problemów Młodzieży w Warszawie. Był także członkiem Komitetu Nauk Socjologicznych PAN, członkiem Rady Naukowej Wojskowej Akademii Politycznej im.