Całość ważyła tylko 0,76 kg, dzięki czemu nie był bardzo uciążliwy w użytkowaniu.
Standardowo hełmy Mle 1915 malowano początkowo na kolor horizon-blue (jasno-niebiesko-szary), wyjątek stanowiły hełmy przeznaczone dla jednostek kolonialnych w których stosowano kolor khaki. Pod koniec wojny kolor jasnoniebieski zastąpiono ciemnoniebieskim, a kolor khaki zaczął pojawiać się również w pozostałych jednostkach.
thumb|Żołnierze francuscy w 1918 r. Pierwsze zamówienia na hełmy Mle 1915 złożono wiosną 1915 r., a do jednostek zaczęły trafiać już w lipcu (do września wszystkie oddziały pierwszoliniowe wyposażone były standardowo w hełmy). Potwierdzona skuteczność hełmu stalowego w ochronie przed odłamkami i szrapnelami zainicjowała wprowadzenie tego typu rozwiązania również w innych armiach. Jeszcze w tym samym roku Brytyjczycy wprowadzili własną konstrukcję hełmu (hełm Brodie), a rok później w ślady francuzów poszli Niemcy (stahlhelm M1916), oraz Włosi (wzorowany na Adrianie hełm Mod. 16). Hełmy Adriana w czasie trwającej wojny zaczęły też trafiać do jednostek państw sojuszniczych, znajdując się na wyposażeniu przykładowo żołnierzy Belgii, Rosji, Rumunii, Serbii czy Włoch.