Odbył również trzyletnie studia specjalistyczne w Niemczech za pośrednictwem Fundacji Humboldta, od której otrzymał dwuletnie stypendium na badania naukowe na temat: "Orygenes: Królewskość Chrystusa w Komentarzu do Mateusza" na uniwersytecie w Bonn. W 1965 rozpoczął pracę jako wykładowca historii starożytnej Kościoła oraz metodologii krytycznej na Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim w Rzymie, a w 1976 został profesorem zwyczajnym. Był dziekanem Wydziału Teologicznego tego uniwersytetu w latach 1973–1975 oraz jego rektorem w latach 1977–1983 i 1992–1997. Od 1981 był członkiem Papieskiego Komitetu Nauk Historycznych (a w latach 1981–1989 jego sekretarzem). W 1986 został mianowany podsekretarzem Papieskiej Rady ds. Kultury; urząd ten pełnił do 1991. Od 1992 do 2006 był przewodniczącym komisji wydawniczej Watykańskiej Księgarni Wydawniczej. 24 maja 1997 został mianowany prefektem Apostolskiej Biblioteki Watykańskiej, a 15 listopada 2006 biskupem tytularnym Opitergium. 16 grudnia tegoż roku przyjął święcenia biskupie w bazylice watykańskiej z rąk sekretarza stanu kard. Tarcisia Bertone, któremu towarzyszyli kardynałowie James Stafford i Jean-Louis Tauran.