Budowa Hallotron to prostopadłościenna płytka z półprzewodnika lub metalu, na krawędziach której umieszczone są cztery elektrody: dwie zasilające i dwie pomiarowe. Elektrody zasilające, zwane też prądowymi, są odpowiedzialne za przepływ kontrolowanego prądu, zwanego prądem sterującym. Elektrody pomiarowe to elektrody napięciowe, które umieszczane są zwykle na dłuższych krawędziach płytki.
Hallotrony buduje się w dwóch klasach: sygnałowe sensory Halla – główny nacisk kładziony jest na wielkość sygnału wyjściowego, pomiarowe sensory Halla – charakteryzują się dokładnością przetwarzania pola magnetycznego.
Duża zaletą hallotronów jest łatwość ich integracji z innymi elementami elektronicznymi w jednym obwodzie scalonym, dlatego też coraz częściej spotyka się hallotrony zintegrowane ze wzmacniaczem, układami korekcji czy koncentratorami strumienia.
Próbka Zjawisko Halla jest najczęściej analizowane dla dwóch przypadków: napięcie Halla w długiej próbce (długość próbki jest znacznie większa niż jej szerokość), prąd Halla w krótkiej próbce.
Próbka jest zazwyczaj wykonana z materiału półprzewodnikowego, w którym występuje tylko jeden rodzaj nośników ładunku.