Efekt Halla można zaobserwować również w metalach, jednak czułość ich jest małą (średnio razy mniejsza niż w półprzewodnikach).

Materiały Hallotrony wytwarza się z materiałów przewodzących litych (mono- i polikrystalicznych) albo naparowanych na podłoże izolacyjne i tworzących cienką warstwę. Grubość litych płytek hallotronowych jest rzędu 100 ÷ 300 μm, grubość naparowanych jest o rząd wartości mniejsza (~10 μm).

Jako materiał wykorzystuje się związki charakteryzujące się dużą wartością stałej hallotronu, czyli również dużą ruchliwością nośników ładunku. Hallotrony wytwarza się najczęściej z odpowiednio domieszkowanych następujących materiałów: InSb – antymonek indu, InGaAs – arsenek galu indu, InAs – arsenek indu, Si – krzem, Ge – german, GaAs – arsenek galu, HgSe – selenek rtęci, HgTe – tellurek rtęci.