Dla uzyskania dużej wartości stałej hallotronu wymagany jest materiał o małej koncentracji ładunków przewodnictwa. Z kolei mała koncentracja nośników zapewnia dużą ich ruchliwość (tj. średnią prędkość w stałym polu elektrycznym do natężenia tego pola) i prędkość unoszenia (tj. prędkość nośników w kierunku pola elektrycznego). W metalach gęstość nośników jest zwykle stała i równa koncentracji atomów w krysztale. W półprzewodnikach koncentracja nośników jest o wiele rzędów wartości mniejsza od koncentracji atomów. Dla przykładu, czujniki Halla wykonane z GaAs o grubości = 100 ÷ 300 μm mają stałą Zapewnia to, już przy niewielkim prądzie sterującym I ≈ 7 mA, relatywnie wysokie, a więc łatwo mierzalne, napięcie rzędu 100 mV. alt=|mały|466x466px|Najbardziej typowe kształty sensora Halla: a) prostokątny, b) krzyżowy, c) diamentowy (zielone – elektrody polaryzujące, czerwone – elektrody pomiarowe)
Kształty Typowe kształty sensorów Halla będące kompromisem pomiędzy minimalną rezystancją sensora a jego maksymalną czułością: prostokątny, krzyżowy, diamentowy.
Użycie kształtu diamentowego redukuje efekty zwarciowe, a kształt krzyżowy je minimalizuje, jednak nie jest optymalny jeśli chodzi o czułość.