Do buczyn środkowoeuropejskich najbardziej podobne są buczyny dackie (Fagion dacikum) na Wyżynie Siedmiogrodzkiej i w Karpatach Południowych. Z kolei buczyny na Kaukazie i Krymie, określane mianem Fagion orientalis, mają wiele cech nietypowych. W ich drzewostanie przeważa odpowiednio: buk wschodni (Fagus orientalis) i buk krymski Fagus taurica. Lasy bukowe z domieszką jodły występujące na Półwyspie Apenińskim zaliczane są do Fagion austro-italicum. Na północy przechodzą w buczyny podalpejskie.
Dąbrowy W Europie buczyny sąsiadują często z lasami mieszanymi o różnym składzie, jak dąbrowy z domieszką olszy czarnej (Alnus glutinosa), brzozy omszonej (Betula pubescens) i jesionu wyniosłego (Fraxinus excelsior) (Irlandia).
W zachodniej i północno-zachodniej Europie występują lasy brzozowo-dębowe (Qercus roburi-petraeae) z dębem szypułkowym i dębem bezszypułkowym oraz brzozą brodawkowatą Betula verrucosa (syn. B. pendula).