XX wieku meczet uszkadzały burze – uszkodzenia po nawałnicy w 1930 roku naprawiono niezwłocznie, natomiast zniszczenia po burzy w 1932 roku zostały naprawione dopiero podczas gruntownej renowacji meczetu przeprowadzonej w latach 1950–1955. Wtedy też odsłonięto część oryginalnych dekoracji wnętrz. W 1936 roku Dar’ül Hadis Madrasa została zamieniona w muzeum etnograficzne a w 1971 roku w muzeum sztuki islamu. Kolejne renowacje meczetu, głównie w celu przywrócenia oryginalnego wyglądu wnętrz oraz stabilizacji konstrukcji kopuły, miały miejsce w latach 1978–1983 i 1983–1985, dalsze w latach 2004–2008 skupiły się głównie na wymianie dachów minaretów.
W 2011 roku zespół budowli Selimiye został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Architektura Meczet right|thumb|240px|Wnętrze kopuły meczetu 240px|right|thumb|Minaret z trzema galeryjkami right|thumb|240px|Şadırvan na dziedzińcu Murowany meczet zdobią ceglane łuki i kopuły pokryte ołowianymi blachami. Elewacje wykonane są z piaskowca w kolorze miodu, przy czym elementy z czerwonego piaskowca stanowią obramienia okien i tworzą geometryczne wzory w dolnych partiach systemu przyporowego. Zewnętrzne łuki z klińców wykonane są z naprzemiennie ułożonych elementów z czerwonego piaskowca i białego marmuru.