Historia Od XII wieku przywilej targowy przyznawały głowa panująca lub władze kościelne. Początkowo handel koncentrował się wokół dużego placu targowego zwanego później rynkiem. Miejsce to posiadało immunitet sądowy i zarządzane było przez wyznaczonego sędziego targowego. Prawo do przebywania na terenie targu miał każdy wolny człowiek. Targ we wczesnym średniowieczu był również miejscem azylu. Dla podniesienia atrakcyjności zakładanych targów władze królewskie nadawały im różnego rodzaju przywileje i zwolnienia tak ekonomiczne, jak i sądowe. Liczbę dni targowych oraz jarmarcznych regulował właściwy przywilej królewski.

W przypadku targów działalność handlową można było prowadzić z reguły dwa razy w tygodniu. Pierwotne przywileje targowe wyznaczały dzień targowy na każdą środę tygodnia, jednakże potwierdzenia tych przywilejów przez kolejnych panujących mogły ten ustalony w prawie obyczaj zamienić na inny dzień. W Polsce zwyczaj odbywania targów upowszechnił się w poniedziałki, środy i piątkiObecnie w Polsce dni targowe organizowane są we wtorki m.in. w miejscowościach Kazimierz, Kolbuszowa, Poznań, Sierpc, Łódź, Czechowice-Dziedzice, Pierzchnica, jak również w środy np. w miejscowości Wąwolnica..