Czas i okres organizowania jarmarków regulowały osobne prawa. Jarmarki odbywały się na ogół od 3 do 4 razy w roku i trwały od 2 dni do dwóch tygodni.
Wraz z uzyskaniem przywileju targowego miasto (miasto targowe) otrzymywało również prawo składu, a kupcy którzy przejeżdżali przez nie, nie mogli handlować poza jego obrębem. Przywilej ten nakładał również na kupców obowiązek m.in. przymusu pozostawania w mieście aż do wyprzedania całego towaru. Prawo targu dotyczyło też przywileju na sochaczki.
Uzyskanie przywileju targowego umożliwiło w przeszłości przekształcenie się z osady targowej (łac. foralalia, loca forensia, ville forenses, civitas forenses) w miasteczko (łac. oppidulum, oppidum), a następnie miasto (łac. civitas). Przywilej ten był zwyczajowo potwierdzany przy zmianie panującegoW I Rzeczypospolitej zapisy o dokonanych czynnościach prawnych potwierdzone były dla prawomocności transakcji i wystawiania dokumentu w kancelarii koronnej w księdze wpisów Liber Inscriptionum Metryki Koronnej..
thumb|200px|Warszawa – ostatni dzień handlu na Jarmarku Europy
Uwagi
Bibliografia Teodor Wierzbowski. Matricularum Regni Poloniae Summaria Surmasz Ksiąg Metryki Koronnej. Tomy I – VI. .
Kategoria:Historia gospodarcza średniowiecza Kategoria:Historia prawa miejskiego Kategoria:Prawo w średniowieczu