i 30.).
Trzy okresy w dotychczasowej historii polskiej pedagogiki kultury: Okres I od momentu powstania do 1948 roku – jest to okres klasycznej pedagogiki kultury, która wówczas zajmowała się duchowością człowieka Okres II od 1949–1989 – okres krytyki pedagogiki kultury i jej upadku, spowodowany przemianami politycznymi w Polsce. Pedagogika kultury kontynuowana była pod innymi nazwami i w ramach innych dyscyplin naukowych jak humanizm socjalistyczny czy pedagogika humanistyczna Okres III od 1989 – okres rewitalizacji, odbudowy oraz dalszego rozwoju pedagogiki kultury, dzięki staraniom prof. Janusza Gajdy.
Komplementarny model współczesnej pedagogiki kultury: Studia nad dziejami myśli pedagogiki kultury i aktualizacja jej założeń Łączenie pedagogiki opisowej z normatywną, tj.