Wybrane koleje Długość linii kolejek automatycznychNazwaDługośćw kmUwagi Vancouver, SkyTrain:linia Millenium 42,1 system rozgałęźnydługości 49,6 km Lille-Roubaix-Tourcoing,Métro 2 31,7 cały system: 45,2 km Tuluza, Métro B 15,0 cały system: 27,3 km Londyn,Docklands Light Railway 12,7 system rozgałęźnydługości 31,4 km Tuluza, Métro A 12,3 thumb|Kolejka dowożąca: Kobe – Portliner thumb|„Lekkie metro”: Tajpej – linia Muzha metra (VAL) thumb|Lotnisko w Düsseldorfie – SkyTrain thumb|Kolejka śródmiejska: Detroit People Mover Przykłady małych kolei automatycznych: liczne bezzałogowe funikulary, np.: St. Gallen – Mühleggbahn, Zurych – Rigiblick-Bahn, Laon – POMA 2000; kolejki w portach lotniczych, np.: ExpressTram na lotnisku Detroit (wzdłuż hallu terminalu), kolejki na lotnisku Tampa (dowożące z terminali peryferyjnych do centralnego kompleksu lotniska), CGDVAL na lotnisku Charles de Gaulle pod Paryżem (łącząca terminale); Düsseldorf – SkyTrain (jednoszynowa podwieszona, łączy lotnisko z dworcem kolei dalekobieżnej); kolejki śródmiejskie: Detroit – Miami Metromover (ogumiona), Detroit People Mover (konwencjonalna, silnik liniowy), Jacksonville Skyway (jednoszynowa); rozwożące po terenie większych zakładów publicznych: Dortmund – „H-Bahn” (jednoszynowa podwieszona;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mała kolej automatyczna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.