W 1868–1869 sprawowała urząd marszałka dworu. Poza tą krótkotrwałą funkcją nie odgrywała żadnej roli politycznej. W 1918 znalazła się wraz z rodziną na emigracji, osiedlając się we Francji. W 1922–1923 wraz z Anto Gvozdenoviciem sprawowała honorowo urząd współregentki tytularnego króla Michała, wchodząc w skład rządu na uchodźstwie. Zmarła w 1923 i została pochowana na cmentarzu prawosławnym San Remo. W 1989 jej szczątki zostały przeniesione do kapicy dworskiej w Cetyni.
Rodzina Mikołajowi I Petrowiciowi-Niegoszowi urodziła dwanaścioro dzieci: Zorka (1864–1890), żona Piotra I Karadziordziewicia, króla Serbów Milica (1866–1951), żona Piotra Mikołajewicza Romanowa, wielkiego księcia Rosji Anastazja (1868–1935), żona Mikołaja Mikołajewicza Romanowa, wielkiego księcia Rosji Maria (1869–1885) Daniel (1871–1939), następca tronu, mąż Jutty Mecklenburg-Strelitz Jelena (1873–1952), żona Wiktora Emanuela III, króla Włoch Anna (1874–1971), żona księcia Franciszka Józefa Battenberga Zofia (1876) Mirko (1879–1918), mąż Natalii Konstantinović Ksenia (1881–1960) Wiera (1887–1927) Piotr (1889–1932)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Królowe Kategoria:Czarnogórcy Kategoria:Urodzeni w 1847 Kategoria:Zmarli w 1923 Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Piotra