14-15..
W przeciwieństwie do judaizmu i chrześcijaństwa, gdzie w tworzeniu Biblii brało udział wielu ludzkich autorów, w islamie w przekazaniu Słowa Bożego uczestniczy bezpośrednio tylko jeden – Mahomet, który otrzymał objawienie za sprawą archanioła Gabriela. Muzułmanie wierzą, że Bóg objawił Mahometowi Koran w całości.
Według muzułmanów każdy okres historii ma swoją księgę stosowną do jego czasu: Tora została dana Mojżeszowi, Psalmy – Dawidowi, a Ewangelia – Jezusowi. Dawne księgi bowiem, w przekonaniu muzułmanów, zostały skażone i wymagały potwierdzenia tego, co było w nich autentyczne i prawdziwe. Ostateczną i pełną wersją objawienia jest KoranK. Modras OP, Objawienia Boga w Koranie i innych świętych księgach, "Roczniki kulturoznawcze" t. II, 2011, s. 109-134..
Nowożytna krytyka Objawienia Krytyka chrześcijańskiego objawienia i w ogóle objawienia Bożego jako takiego wiąże się z dobą oświecenia. To właśnie w tej epoce po raz pierwszy na tak szeroką skalę zakwestionowano nie tylko niektóre treści przynależące do objawienia i wiary, ale odrzucono samą ideę i możliwość nadprzyrodzonego objawienia Bożego. Jak zauważa Robert Woźniak: