Włodzimierz Lenin kategorycznie odrzucał reformistyczne interpretacje marksizmu, zwłaszcza te postulujące możliwość powstania państwa socjalistycznego bez gwałtownej rewolucji. W pracy Państwo a rewolucja (1917) analizował szczegółowo pisma Marksa i Engelsa, odrzucając wszelkie socjaldemokratyczne wykładnieInterpretacje socjaldemokratyczne opierały się zwłaszcza na fragmencie o „przemijaniu państwa”, który Lenin odnosił jednak wyłącznie do państwa proletariackiego, które miało nastąpić po rewolucji., które mogłyby sugerować co innego. Lenin zarzucał im „fałszowanie marksizmu” i „oportunizm” i podkreślał, że pisma Engelsa są „istnym panegirykiem na rzecz brutalnej rewolucji” (pojęcie „brutalna rewolucja” pojawia się w tym rozdziale 11 razy).

Zastanawiając się nad formą ustroju państwowego, jaka mogłaby po rewolucji zastąpić w Rosji carat, Włodzimierz Lenin doszukiwał się analogii między obieralnymi organami władzy czasów Komuny Paryskiej a radami robotniczymi, jakie powstawały w Rosji w czasie rewolucji 1905. Według Lenina nowy system władzy miał być oparty na systemie rad robotniczych, żołnierskich i chłopskich, zaś gospodarka miała znajdować się pod kontrolą pracownicząLeninowska koncepcja państwa w dziele Państwo a rewolucja..