mały|Ilustracja przedstawiająca Rhiannon autorstwa Lady Charlotte Guest W mitologii walijskiej, Riannon (Rhiannon) była córką Hefeydda Starego i żoną Pwylla, a później Manawydana.
Pwyll pierwszy raz spotkał Rhiannon, gdy pojawiła się jako zjawa odziana w złoto i jadąca na perlistym koniu. Pwyll wysłał za nią swych jeźdźców, ale uciekała zbyt szybko, aby mogli ją schwytać. Po trzech dniach Pwyll zdołał z nią porozmawiać. Oboje byli dla siebie stworzeni, jednak Riannon była już przyrzeczona Gwawlowi. Odrzuciła jego zaloty, co rozwścieczyło ojca zalotnika, który obłożył klątwą ród Pwylla. Z tego powodu Riannon przez lata nie mogła mieć dzieci, zaś po urodzeniu syna została niesłusznie oskarżona o zjedzenie swego dziecka - trzydniowe niemowlę zostało porwane przez jednego z odrzuconych zalotników matki. Opiekowały się nim dwórki Rhiannon, które, gdy ich pani spała, posmarowały ją krwią szczenięcia, aby odsunąć od siebie podejrzenia.
Dziecko znalazł w swej stajni król Teirnyon, on i jego żona adoptowali je nadając mu imię - Gwri, "Złote Włosy". Gdy dziecko osiągnęło wiek dorosły, otrzymało źrebaka, który zaprowadził Teyrnona do stajni.