W opinii Zgorzelskiego, konwencja fantastyki naukowej opiera się przede wszystkim na sygnałach językowych, które wskazują czytelnikowi, z jakim tekstem ma do czynienia (sygnałami tymi są np. tytuły, zdania początkowe, imiona postaci, żargon naukowy).
Podgatunki
Fantastyka naukowa posiada bardzo wiele podgatunków. Wśród nich można wymienić:
Literatura
thumb|Stanisław Lem Za wczesnych prekursorów literatury fantastycznonaukowej uznać można XVII-wiecznego pisarza i awanturnika francuskiego Cyrana de Bergerac, opisującego podróże do utopijnych krain znajdujących się na Księżycu i na Słońcu oraz XVIII-wieczne powieści Micromégas Voltaire’a czy L’An 2440 Merciera. Przywołuje się również takie dzieła, jak Utopia Thomasa More’a z 1516 czy Nową Atlantydę Francisa Bacona z 1627.
W początkach XIX w. gatunek reprezentuje Frankenstein Mary Shelley, jednak dla jego rozwoju bardziej znaczące są lata 60. XIX wieku, co związane jest z rozwojem zarówno powieści przygodowej, jak i techniki. Najważniejszym autorem tego okresu jest Jules Verne. Jego utwory, jak np.