Siewka złota (Pluvialis apricaria) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny sieweczkowatych (Charadriidae).

Systematyka i zasięg występowania Część autorów wyróżnia dwa podgatunki, które zamieszkują: Pluvialis apricaria apricaria (Linnaeus, 1758) – Wyspy Brytyjskie, północno-zachodnie Niemcy, Danię, południową i środkową część Półwyspu Skandynawskiego i Finlandii oraz wschodnie wybrzeże Bałtyku. Populacja z Wysp Brytyjskich częściowo wędrowna. Ptaki ze Skandynawii zimują w środkowej i południowej Europie oraz północnej Afryce. Pluvialis apricaria altifrons (C.L. Brehm, 1831) – środkowo-wschodnią Grenlandię, Islandię, Wyspy Owcze oraz Laponię i północno-wschodnią Europę po półwysep Tajmyr. Ptaki z Islandii zimują na Wyspach Brytyjskich, we Francji i na Półwyspie Iberyjskim. Ptaki z Tajmyru zimują na wybrzeżach Morza Kaspijskiego i Morza Śródziemnego. Dawniej populację występującą od Wysp Brytyjskich po północne Niemcy zaliczano do podgatunku P. a. oreophilos.

Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) i autorzy AviList uznają siewkę złotą za gatunek monotypowy.

W Polsce siewki złote gnieździły się w XIX wieku, obecnie regularnie pojawiają się na przelotach (III–V i VII–XII). Najwyższe koncentracje uzyskują w obszarze Natura 2000 „Doliny Przysowy i Słudwi” – liczebność chwilowa do 11 tys.