Postprodukcja cyfrowa W połowie lat 80. w Stanach Zjednoczonych pojawiło się kilka systemów cyfrowego zapisu i nieliniowego montażu wideo – magnetycznych, optycznych i mieszanych. Wśród firm je produkujących wymienić można Montage, Ediflex, CMX oraz EditDroid. Rozwiązania te z początku nie przyjęły się, ze względu na niską jakość obrazu oraz wysokie koszty przechowywania materiału. Sukces na tym polu odniósł dopiero system firmy Avid przeznaczony na komputery Macintosh CX, który wszedł do użytku w roku 1989. Podobne rozwiązania pojawiły się wkrótce w ofercie firm Editing Machine Corp. oraz Lightworks. Początkowo filmowcy byli niechętni wobec systemów cyfrowych, co miało związek z faktem, że w pracy nad filmem rzadko używało się wówczas komputerów. Jednym z pierwszych twórców korzystających na szeroką skalę z postprodukcji cyfrowej i nieliniowego montażu był George Lucas. W latach 90. moc obliczeniowa komputerów wzrosła do tego stopnia, że pozwoliła na szerokie upowszechnienie się tych rozwiązań technicznych w przemyśle filmowym.