thumb|300px|Współczesne telekino, wykorzystywane do skanowania i cyfryzacji analogowych kopii filmowych Gdy postprodukcja cyfrowa stała się powszechna, praca na planie zdjęciowym nadal wymagała użycia taśmy filmowej. Aby wprowadzić do filmu elementy cyfrowe należało więc obraz zeskanować i przenieść do komputera, a po zakończeniu prac przywrócić go z powrotem na taśmę. Etap konwersji materiału analogowego na cyfrowy i z powrotem określa się mianem digital intermediate (DI). Współcześnie filmy kręci się już głównie kamerami cyfrowymi i wyświetla na projektorach cyfrowych, więc etap digital intermediate jest niepotrzebny. Pierwszym filmem zrealizowanym w całości techniką cyfrową były Gwiezdne wojny: Atak klonów (2002) nakręcone w opracowanym przez Sony i Panavision systemie HDCAM z użyciem kamer Sony HDW-F900. Własne kamery cyfrowe oparte na matrycach CCD produkowały również Panasonic (Varicam) oraz Thomson (Viper), a współcześnie do znaczących producentów zaliczyć można też firmy Red oraz Arri.