W tym samym roku odbyły się ponadto mistrzostwa świata w Engelbergu i Rovaniemi, na których wspólnie z Ladislavem Dluhošem, Vladimírem Podzimkiem i Pavlem Plocem wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. Dobre występy, między innymi dwa zwycięstwa i jedno trzecie miejsce dały mu piątą pozycję w klasyfikacji generalnej tego sezonu.
Sezon 1984/1985 przyniósł mu kolejne piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Trzykrotnie stawał na podium, po jednym razie na każdym jego stopniu. Swoje trzecie i jak się później okazało ostatnie zwycięstwo odniósł 5 marca 1985 w Örnsköldsvik. Po tym jak zajął 28. miejsce w Oberstdorfie, szóste w Garmisch-Partenkirchen, czwarte w Innsbrucku i 16. miejsce w Bischofshofen uplasował się na dziesiątym miejscu w klasyfikacji 33. Turnieju Czterech Skoczni. Na mistrzostwach świata w Seefeld in Tirol w 1985 był czwarty w konkursie na dużej skoczni, przegrywając walkę o brązowy medal z Mattim Nykänenem o 1,1 punktu. Czwarte miejsce zajął także wraz z kolegami w konkursie drużynowym, a w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni zajął dziewiąte miejsce.