Stan padaczkowy z napadami nieświadomości odnosi się do przedłużonego uogólnionego napadu nieświadomości, któremu towarzyszą zmiany w zapisie EEG (najczęściej typu iglica – fala wolna 3 Hz).
Stan padaczkowy z napadami częściowymi prostymi Cechuje się bardzo bogatą symptomatyką i bywa często błędnie traktowany jako zaburzenia zachowania, zatrucie lub, u osób starszych, jako zaburzenia psychiczne lub otępienie. W różnicowaniu decydującą rolę odgrywa badanie EEG.
Leczenie W postępowaniu przedlekarskim należy przede wszystkim zabezpieczyć chorego przed urazem oraz zapewnić drożność dróg oddechowych. Należy oznaczyć poziom glukozy i w przypadku hipoglikemii wskazana jest podaż glukozy dożylnej lub glukagonu domięśniowo/donosowo. Po 5 minutach trwania napadu należy rozpocząć leczenie farmakologiczne. Lekami pierwszego wyboru są benzodiazepiny: midazolam podawany domięśniowo, lorazepam lub diazepam dożylnie. Fenobarbital dożylny może być stosowany jako alternatywa, jednak ze względu na wolniejsze podawanie nie jest zwykle lekiem pierwszego wyboru. W warunkach przedszpitalnych możliwe jest zastosowanie midazolamu donosowo lub dopoliczkowo oraz diazepamu doodbytniczo. Jeżeli napad wciąż trwa, wytyczne zalecają rozważenie ponownego podania lorazepamu dożylnie lub midazolamu dopoliczkowo po 5-10 minutach od poprzedniej podaży leku.