Napad trwający powyżej 15 minut jest wskazaniem do podania lewetyracetamu (60 mg/kg - maksymalnie 4500mg), fenytoiny (20 mg/kg - maksymalnie 2000 mg) lub walproinianu sodu dożylnie (40 mg/kg - maksymalnie 3000 mg). Dodatkowo można podać wlew dożylny glukozy z tiaminą.
W opornym stanie padaczkowym trwającym powyżej 30 minut często konieczne jest zabezpieczenie dróg oddechowych poprzez intubację dotchawiczą i zastosowanie wentylacji mechanicznej. Intubacja może wymagać użycia leków anestetycznych, takich jak propofol, ketamina, etomidat lub benzodiazepiny - przy czym w badaniu klinicznym nie uzyskano przewagi żadnego z tych leków. W podtrzymaniu znieczulenia stosuje się propofol (maksymalna zalecana dawka w pompie to 4 mg/kg/h) lub midazolam (0,05-0,5 mg/kg/h w zależności od reakcji pacjenta). W przypadku drgawkowego stanu padaczkowego zaleca się wprowadzenie znieczulenia ciągłego propofolem lub midazolamem szybciej (30-60 minut), w przypadku stanu niedrgawkowego zaleca się raczej dodanie kolejnych leków przeciwpadaczkowych dożylnie, w tym dożylnego lakozamidu lub dużych dawek fenobarbitalu (>10 mg/kg/24 h).