Rogownica alpejska (Cerastium alpinum L.) – gatunek rośliny należący do rodziny goździkowatych. Gatunek arktyczno-alpejski o zasięgu wokółbiegunowym. Występuje w północnej części Europy i Ameryki Północnej, gdzie ma zwarty zasięg. Ponadto w Europie występuje w górach od Hiszpanii do Grecji.
W Polsce jedyne stanowiska rogownicy alpejskiej znajdują się na Babiej Górze. W połowie XIX w. podawał ją stamtąd Feliks Berdau, z którego rękopisów przedrukował tę informację w 1860 r. Eugeniusz Janota. Berdau podawał również rogownicę alpejską (błędnie) z Tatr, m.in. z Giewontu.
Jest też uprawiana jako roślina ozdobna.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiatostan thumb|Cerastium alpinum var. lanatum Pokrój Tworzy luźne darnie. Pędy gęsto owłosione, wiotkie i płożące się o długości do 30 cm. Liść Przyziemne różyczki liściowe nie posiadają tak puszystego owłosienia, jak pozostała część rośliny, nie są jednak całkiem nagie. Kwiat Na szczycie pędów wyrasta pojedynczy kwiat, czasami dwa, rzadko trzy. Mają one szerokie płatki, purpurowo nabiegłe w gardzieli. Owoc Owocem jest torebka o długości 10–11 mm.