Zdyskontowane przepływy pieniężne () – metoda wyceny projektu, przedsiębiorstwa lub jego aktywów, wykorzystująca podejście rachunku wartości pieniądza w czasie. Wszystkie przyszłe przepływy pieniężne są szacowane i dyskontowane w celu określenia ich wartości bieżącej. Wartość używanej stopy dyskontowej przeważnie odpowiada kosztowi kapitału i zawiera ocenę ryzyka dotyczącego przyszłych przepływów pieniężnych.
Metoda zdyskontowanych przepływów pieniężnych jest często stosowana w analizie projektów inwestycyjnych.
Historia W pewnej formie kalkulacja zdyskontowanych przepływów pieniężnych została użyta już w starożytności, gdy po raz pierwszy pożyczono pieniądze na procent. Jako metoda wyceny aktywów często była przeciwstawiana wartości księgowej, która określana jest na podstawie ksiąg rachunkowych. Dyskontowanie przepływów pieniężnych zyskało popularność w dziedzinie wyceny papierów wartościowych począwszy od krachu giełdowego 1929 r. Irving Fisher w swojej wydanej w 1930 r. książce pt. Teoria stopy procentowej (ang. The Theory of Interest) oraz John Burr Williams w tekście z 1938 r. pt. Teoria inwestowania w wartość (ang.