thumb|250px|Efekt Halla1. elektrony, 2. element Halla, 3. magnesy, 4. pole magnetyczne, 5. źródło zasilania
Zjawisko Halla, efekt Halla – zjawisko fizyczne polegające na wystąpieniu różnicy potencjałów w przewodniku, w którym płynie prąd elektryczny, gdy przewodnik znajduje się w poprzecznym do płynącego prądu polu magnetycznym. Ta różnica potencjałów, zwana napięciem Halla, pojawia się między płaszczyznami ograniczającymi przewodnik, prostopadle do płaszczyzny wyznaczanej przez kierunek prądu i wektor indukcji magnetycznej. Jest ona spowodowana działaniem siły Lorentza na ładunki poruszające się w polu magnetycznym.
Zjawisko zostało odkryte w 1879 roku przez Edwina Halla (wówczas doktoranta).
Wyprowadzenie Niech przewodnik będzie prostopadłościanem o bokach Jeśli wzdłuż przewodnika (równolegle do ) płynie prąd o natężeniu (nadając nośnikom prądu prędkość unoszenia ), zaś prostopadle do powierzchni przewodnika (równolegle do ) skierowane jest pole magnetyczne o indukcji to na nośniki prądu o ładunku w kierunku działa siła Lorentza: