Po zakończeniu studiów na Uniwersytecie Kijowskim (1 czerwca 1864) Łysenko postanowił zdobyć wyższe wykształcenie muzyczne. W Kijowie w latach 60. XIX wieku nie było własnego konserwatorium. W październiku 1867 wstąpił do Konserwatorium w Lipsku, jednego z lepszych w ówczesnej Europie. Jego nauczycielem fortepianu był Carl Reinecke i Ignaz Moscheles, natomiast kompozycji – Ernst Friedrich Eduard Richter. W konserwatorium zaznajomił swoich wykładowców z zebranymi przez siebie na Ukrainie zapisami muzyki ludowej. Pod koniec 1867 umożliwiono mu prezentację swoich ukraińskich kompozycje na koncertach w Pradze, gdzie został ciepło przyjęty przez krytyków. Pozytywną recenzję jego talentowi wystawił m.in. Jan Ludevít Procházka, z którym Łysenko utrzymywał odtąd stały kontakt. Tę właśnie recenzję przetłumaczono na język ukraiński i wydrukowano w lwowskim czasopiśmie „Prawda”. Wkrótce do Łysenki nadeszła prośba o napisanie muzyki do „Testamentu” Tarasa Szewczenki. Gotowy utwór wykonany został w 1868 roku na lwowskich uroczystościach upamiętniających Szewczenkę (razem z kompozycją Mychajła Werbyckiego).