W 1878 Łysenko zaczyna wykładać grę na fortepianie w Instytucie Szlachetnie Urodzonych Panien oraz udzielać prywatnych lekcji. W latach 90. XIX wieku wykłada również w szkołach muzycznych Blumenfelda i Tutkowskiego.
W 1880 rozpoczyna trwające dziesięć lat prace nad swoją największą operą pt. Taras Bulba. W latach 80. XIX wieku powstają również takie wielkie opery kompozytora, jak Topielica, Noc Wigilijna oraz Natałka Połtawka.
W latach 1892–1902 Łysenko czterokrotnie odbył wraz z chórem trasy koncertowe po ziemiach ukraińskich na terytorium Imperium Rosyjskiego. W ich trakcie prezentowane są liczne kompozycje inspirowane muzyką ludową. Każda z tras koncertowych stała się wielkim wydarzeniem artystycznym.
Jesienią 1904 Łysenko zorganizował w Kijowie Szkołę Muzyczno-Dramatyczną. Była to pierwsza w historii placówka oświatowa na terenie nazywanym ówcześnie Małorosją, która oferowała wykształcenie muzyczne na poziomie konserwatorium. W szkole Łysenko w dalszym ciągu wykładał grę na fortepianie. Ze względu na aktywną działalność Łysenki w organizacjach ukraińskich zarówno szkoła, jak i jej dyrektor, znajdowali się pod stałym nadzorem policji.