246..
Wskutek II rozbioru Polski w 1793 r., miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Siemowo należało do okręgu gostyńskiego tego powiatu i stanowiło część majątku Gola, którego właścicielem był wówczas (1846) Gustaw Potworowski. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 377 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 40 dymów (domostw).
Kalendarium wiek VI – pierwsze ślady istnienia osady. wiek VIII – na terenie dzisiejszego Siemowa istniał obronny gródek otoczony wałami zbudowanymi z zastosowaniem tzw. rusztu (konstrukcji przekładkowej). wiek X – w Siemowie istniał największy w Wielkopolsce gród o rozmiarach 160 × 120 m. Siemowo było wówczas ważnym ośrodkiem osadniczym spełniającym również pewne funkcje polityczne w obrębie lokalnej jednostki małoplemiennnej. rok 1258 – pierwsza wzmianka w źródłach o Siemowie. Wieś należała do zakonu benedyktynów z Lubinia. rok 1425 – pierwsza wzmianka o parafii w Siemowie. rok 1438 – lubiński opat Stefan wybudował w Siemowie drewniany kościół pw. św.