Bartłomiej Knosala w książce poświęconej retorycznym inspiracjom myśli McLuhana pisze: "Wszystkie cechy, które McLuhan przypisuje "epistemologii elektrycznej", takie jak nieliniowość, powtarzalność, nieciągłość, intuicyjność, posługiwanie się analogią, a nie kolejnymi argumentami, jak również przywiązywanie większej wagi do formy wypowiedzi niż do treści, autor Galaktyki Gutenberga rozpoznał już wcześniej - pisząc rozprawę doktorską o sporze w obrębie trivium - jako składniki strategii stosowanych przez gramatyków i retorów". Z kolei W. Terrence Gordon, autor przedmowy do The Classical Trivium. The Place of Thomas Nashe in the Learning of his Time zauważa, że w pracy doktorskiej McLuhana znajdowały się nasiona, które dojrzały w jego późniejszych książkach z lat 60. i 70. W twórczości McLuhana inspiracja klasyczną retoryką była na tyle znacząca, że Donald Bryant uznaje autora Galaktyki Gutenberga za jednego z tzw. nowych retorów, umieszczając go obok I. A. Richardsa, Richarda Weavera, Chaima Perelmana i Kennetha Burke'a.