Salama ocalał i przeniósł swoją działalność w bardziej górzystą okolicę. W dniu 31 maja Hasan Salama zaatakował w pobliżu wioski Ras al-Ajn kolumnę pojazdów bronionych przez żołnierzy Irgunu. Podczas wymiany ognia, Salama został ciężko ranny. Zmarł od ran w dniu 2 czerwca. Wydarzenia te znacznie osłabiły morale ochotników Armii Świętej Wojny. Dowództwo objął Emil Ghuri.
W dniu 8 września 1948 Liga Państw Arabskich podjęła decyzję o utworzeniu w Strefie Gazy rządu Całej Palestyny. Palestyński rząd w dużej mierze składał się z krewnych i zwolenników klanu Husajni. W dniu 30 września 1948 Amin al-Husajni powołał w Gazie Palestyńską Radę Narodową, która 1 października ogłosiła deklarację niepodległości całej Palestyny ze stolicą w Jerozolimie. Stało się to czynnikiem pobudzającym Armię Świętej Wojny, która za swój cel stawiała sobie wyzwolenie całej Palestyny. Jednak rozwinięcie działań militarnych na większą skalę było niemożliwe z powodu braku środków finansowych. Prowadzone działania były niewystarczające i nie odegrały żadnej większej roli podczas I wojny izraelsko-arabskiej.