(7) rejon Północny (Hajfa, Akka, Nazaret, Tyberiada) – cztery jednostki ruchome i siły samoobrony.
W grudniu pierwszy oddział liczący 128 ochotników wkroczył do Palestyny, rozpoczynając od stycznia 1948 swoje działania w rejonie Jerozolimy. Główne dowództwo działań operacyjnych znajdowało się w Bir Zajt, w pobliżu miasta Ramallah. Celem ataków były konwoje żydowskie usiłujące przedostać się do oblężonej Jerozolimy, w której przebywało około 100 tys. Żydów. Aby temu przeciwdziałać, Żydzi podejmowali próby przełamania blokady i organizowali konwoje po 100 opancerzonych pojazdów. Operacje te stawały się coraz bardziej rozbudowane i angażowano w nie coraz większe siły militarne. W rezultacie tych działań wojna domowa przybrała charakter bardziej zorganizowanych starć zbrojnych. W dniu 8 kwietnia w bitwie o wieś Al-Kastal (położoną przy drodze Tel Awiw-Jerozolima) zginął Abd al-Qadir al-Husajni. Jego miejsce jako dowódcy Armii Świętej Wojny objął Hasan Salama. Jego oddział liczył 950 arabskich ochotników i 228 uzbrojonych mieszkańców okolicznych arabskich wiosek. Rejonem ich działania pierwotnie był obszar położony wokół miast Lod i Ramla, w którym atakowali żydowskie konwoje zmierzające do Jerozolimy. Jednak w dniu 5 kwietnia siły żydowskiej Hagany zaatakowały siedzibę Salama, niszcząc budynki i zabijając część jego ludzi.