Głównym mechanizmem wpływającym na prędkość zarodkowania perlitu jest jakość dyfuzji węgla. Jeżeli założymy niezmienność prędkości zarodkowania ferrytu w odniesieniu do jednostki powierzchni międzyfazowej cementyt-austenit nf oraz niezmienność prędkości zarodkowania cementytu na granicach ziaren austenitu to prędkość zarodkowania perlitu Ip będzie dana równaniem:
gdzie: – całkowita powierzchnia międzyfazowa austenit-cementyt po czasie [m²]
Wielkość całkowitej powierzchni międzyfazowej austenit-cementyt po czasie t jest dana poniższą relacją:
gdzie: – współczynnik dyfuzji węgla w austenicie [m²/s] – powierzchnia właściwa granic ziaren austenitu [m²] – całkowity czas przemiany [s] – czas wzrostu zarodka ferrytu/cementytu [s] – efektywny czas wzrostu ferrytu/cementytu [s]
Po podłożeniu zmiennej można zauważyć prostą relację pomiędzy prędkością zarodkowania perlitu a czasem: