Aby uzyskać uczucie głębi i realizmu, odcinki były kręcone w dokumentalnym stylu, z ręcznie trzymanymi kamerami, nadając im wygląd „znalezionego nagrania”, z celowo źle skadrowanymi lub nieostrymi obiektamiWhedon, Firefly: the complete series: „Train Job” commentary, track 3. Jak Whedon tłumaczył „...nie bądź wyniosły, nie bądź poważny – bądź odnaleziony, bądź szorstki i wywrotny i doku[mentalny] i jesteś-tam”Whedon, Firefly Companion, Vol 1, 12. Komputerowo generowane sceny naśladowały ruch kamery trzymanej w ręce. Jednakże styl ten nie został wykorzystany, gdy kręcone były sceny z udziałem rządu centralnego, Sojuszu („Alliance”). Śledzenie i stabilizacja kamery były użyte w celu pokazania sterylności tego aspektu świata Firefly. Kolejny stylem użytym na potrzeby serialu były flary obiektywu, nawiązującym do telewizji z lat 70. Styl ten był pożądany do tego stopnia, że reżyser obrazu, David Boyd, odesłał najnowocześniejsze obiektywy, które redukowały refleksy świetlne i wymienił je na tańsze.
W przeciwieństwie do innych seriali science fiction, w których dodaje się dźwięk do scen mających miejsce w przestrzeni kosmicznej by osiągnąć dramaturgię, Firefly przedstawia kosmos jako ciszę, ponieważ próżnia nie może przenosić dźwięku.