Po zakończeniu takiej dyskusji, Trybunat wysyłał ustawę wraz przedstawicielem uzasadniającym jego stanowisko przed Ciałem Prawodawczym, które to mogło ustawę przyjąć lub odrzucić bez prawa przeprowadzania nad nim dyskusji. Na wniosek Trybunatu bądź konsulów, zgodność danej ustawy z Konstytucją badał Senat Zachowawczy.
Rada Stanu powoływana przez I konsula (po 1804 r. przez cesarza) przygotowywała projekty ustaw wniesione przez I konsula przygotowywała projekty rozporządzeń administracyjnych sprawowała funkcję najwyższego sądu administracyjnego (II instancja od orzeczeń rad prefekturalnych oraz ministrów)
Trybunat powoływany przez Senat Zachowawczy z grona osób umieszczonych na liście narodowej złożony ze 100 członków co najmniej 25-letnich (po 1802 r. 50, w 1807 r. rozwiązany) przygotowywał opinię i przeprowadzał dyskusję o projekcie ustawy wniesionym przez I konsula oraz przedstawiał ją przed Ciałem Prawodawczym składał wniosek do Senatu Zachowawczego o zbadanie konstytucyjności ustawy
Ciało Prawodawcze powoływane przez Senat Zachowawczy z listy narodowej złożony z 300 członków co najmniej 30-letnich, jego skład był odnawiany raz na rok w 1/5 głosował ustawy, bez możliwości przeprowadzania nad nimi dyskusji