Senat Zachowawczy złożony z 80 nieusuwalnych członków powoływanych dożywotnio przez I konsula lub w drodze kooptacji badał na wniosek Trybunatu lub Konsulów konstytucyjność ustaw wybierał na 10-letnią kadencję I, II i III konsula mianował z listy narodowej członków Trybunatu i Ciała Prawodawczego i Sądu Kasacyjnego miał prawo nanosić poprawki do konstytucji w postaci senatus-consulta (musiały jednak one zostać poddane plebiscytowi)
Władza wykonawcza Władza wykonawcza należała w pełni do I Konsula, którym był określony w konstytucji z nazwiska, Napoleon Bonaparte (art. 39 „(...) Konstytucja mianuje I Konsulem obywatela Bonaparte”). Wraz z II i III konsulem, wybieranymi przez Senat Zachowawczy spośród kandydatów przedstawionych przez I Konsula, I Konsul tworzył rząd, gdzie posiadał on głos decydujący (nawet wobec sprzeciwu II i III Konsula, decyzja I Konsula była wiążąca). II i III konsul mieli głos doradczy oraz prawo zastępowania I konsula w niektórych sprawach.