uczestniczył w 1 Wszechpolskim Zjeździe Rosyjskich Organizacji Mniejszościowych w Polsce, na którym został wybrany przewodniczącym Rady Związku Rosyjskich Organizacji Mniejszościowych w Polsce. W sierpniu tego roku reprezentował emigrację rosyjską w II RP w VII Międzynarodowym Kongresie Mniejszości Narodowych w Genewie. W grudniu 1932 r. we Lwowie wszedł w skład Rady Rosyjskiego Zjednoczenia Narodowego. W listopadzie 1933 r. brał udział w IX Kongresie Zjednoczonych Narodów Europy w Bernie. Występował tam m.in. w obronie praw Żydów w Niemczech. W 1930, 1935 i 1938 r. z ramienia BBWR wybierano go na posła III, IV i V kadencji Sejmu RP z okręgów Święciany i Brasław. Wchodził w skład kilku komisji sejmowych. Był autorem licznych artykułów o charakterze kościelnym i społeczno-kulturalnym, publikowanych m.in. w wileńskiej gazecie rosyjskiej „Наше Время" (potem „Русское Слово”). Po ataku wojsk niemieckich, a następnie Armii Czerwonej na Polskę we wrześniu 1939 r., zbiegł do Kowna, gdzie wszedł w skład Centralnej Rady Staroobrzędowców Litwy. Po zajęciu tego kraju przez Sowietów latem 1940 r., przedostał się do Wiednia. Pod koniec 1941 r. rozpoczął współpracę z władzami III Rzeszy, angażując się w negocjacje ze społecznością rosyjską odnośnie do stworzenia proniemieckiego rządu antykomunistycznego, zakończonych fiaskiem.