Jesienią 1943 r. powrócił na okupowaną Litwę, gdzie w Kownie wybrano go przewodniczącym Rady Naczelnej Staroobrzędowców na Litwie. W połowie 1944 r. ewakuował się do Niemiec. Po zakończeniu wojny przebywał w obozie dla dipisów w miasteczku Bludenz w Austrii. Pracował jako tłumacz w służbie społecznej uchodźców cywilnych. Następnie zamieszkał we Francji. W 1949 r. wyemigrował do USA. W latach 1950–1962 działał w Rosyjskim Stowarzyszeniu Samopomocy. Uczestniczył w zjazdach staroobrzędowców.
Linki zewnętrzne Biografia Borysa A. Pimonowa (jęz. rosyjski)
Bibliografia Kto był kim w II Rzeczypospolitej, red. Jacek Majchrowski, Warszawa 1994 Polski Słownik Biograficzny Wasilij Baranowski, Grigorij Potaszenko, Староверие Балтии и Польши: краткий исторический биографический словарь, Wilno 2005
Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wileńskiego Kategoria:Polscy staroobrzędowcy Kategoria:Posłowie na Sejm III kadencji (1930–1935) Kategoria:Posłowie na Sejm IV kadencji (1935–1938) Kategoria:Posłowie na Sejm V kadencji (1938–1939) Kategoria:Posłowie na Sejm II Rzeczypospolitej (województwo wileńskie) Kategoria:Rosyjscy parlamentarzyści RP Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1961 Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie