Bruzdnice są ważnymi producentami w ekosystemach morskich. Od czasu do czasu przechodzą eksplozje populacyjne, które są przyczyną czerwonych przypływów (zakwitów). Podczas takich zakwitów, niektóre bruzdnice produkują toksyny, będące przyczyną masowego wymierania ryb. Toksyny te są nieszkodliwe dla ostryg, czy chociażby omułków, żywiących się tymi organizmami. U ludzi, którzy spożyli takie ostrygi, może występować , objawiające się niewydolnością układu oddechowego.
Historia W 1753 roku pierwsze bruzdnice zostały opisane przez jako „żyjątka, które tworzą w wodzie morskiej iskrzące światło”. Otto Friedrich Müller w 1773 roku, opisując wymoczki, umieścił w tej grupie dwoje przedstawicieli bruzdnic: oraz Ceratium hirundinella. Christian Gottfried Ehrenberg latach trzydziestych XIX wieku sporządził kolejne opisy, m.in. wprowadzając rodzaj . Bruzdnice zostały po raz pierwszy włączone przez Otto Bütschliego w 1885 r. do rzędu wiciowców o nazwie Dinoflagellida. Botanicy traktowali je jako glony o nazwie Pyrrophyta lub Pyrrhophyta („glony ogniste”;