W zakresie chirurgicznego leczenia chorób płuc i nowotworów oskrzeli współpracował z profesorem Stanisławem Mlekodajem z gdańskiej Akademii Medycznej.
Stopień doktora nauk medycznych uzyskał 15 maja 1975 na Akademii Medycznej w Gdańsku, przedstawiając rozprawę Polacy na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Dorpackiego w latach 1802–1889 (promotor profesor Tadeusz Bilikiewicz).
Ostatnie lata W czerwcu 1991 przeszedł na emeryturę, pracował na pół etatu jeszcze do czerwca 1996. W latach 1992–2002 redagował „Biuletyn Lekarski”, organ Okręgowej Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej w Olsztynie, a od 1993 był sekretarzem redakcji „Rocznika Medycznego”, periodyku naukowego środowiska lekarskiego Warmii i Mazur.
Zmarł 29 września 2014 w Gdańsku. Został pochowany 3 października 2014 na cmentarzu katolickim w Sopocie (sektor B2-3-13). mały|Grób Zenobiusza Bednarskiego na cmentarzu katolickim w Sopocie Życie prywatne Był żonaty z Lidią Jadwigą Wilamowską (ur. 1928), nauczycielką geografii w liceum w Olsztynie, z którą miał trzy córki: Ewę (ur. 1954), absolwentkę Wydziału Ochrony Wód i Rybactwa Śródlądowego Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie, Hannę (ur. 1955), lekarza pediatrę i Iwonę (ur. 1959), doktora nauk medycznych, anestezjologa.