Pierwszą akcję przeprowadzono już 18 maja 1941. Grupa 23 żołnierzy dowodzonych przez brytyjskiego oficera przepłynęło łodzią na terytorium Libanu z zadaniem ataku na rafinerię ropy naftowej w Trypolisie. Misja zakończyła się niepowodzeniem, a uczestniczący w niej żołnierze zaginęli. W czerwcu 1941 siły Palmachu jako pierwsze przeniknęły na terytorium Libanu, zabezpieczając mosty na rzece Litani dla nacierających wojsk brytyjskich (operacja Exporter 8 czerwca-14 lipca 1941). W trakcie tej operacji ranny został Mosze Dajan. Następnie kompanie Palmachu stały się kluczowym elementem kompleksowego planu obrony Palestyny, który został nazwany Masada na Karmelu (hebr. מצדה על הכרמל). Przewidywał on ewakuację ludności żydowskiej na północ kraju i utworzenie linii obronnej przebiegającej od Hajfy przez Dolinę Jezreel do Bet Sze’an. System zwartych fortyfikacji obronnych powstał na górze Karmel. Potrzeby znacznie przekraczały zdolności obronne Palmach, jednak ich członkowie zostali rozrzuceni po różnych osadach, gdzie organizowali kursy szkoleniowe i tworzyli jednostki sabotażu.