Zarazem wąska strefa chemolimnionu stwarza warunki dla często masowego rozwoju populacji mikroorganizmów, posiadających odpowiednie adaptacje do korzystania z różnic potencjału redoks pomiędzy natlenionym miksolimnionem a bogatym w zredukowane związki monimolimnionem. Wysoka zawartość pierwiastków biogennych, takich jak fosfor i azot, w monimolimnionie powoduje, że populacje te mogą osiągać lokalnie bardzo wysokie zagęszczenia. W strefie chemolimnionu, o ile ilość światła jest wystarczająca do prowadzenia fotosyntezy, odpowiednie warunki bytowania znajdują , nad nimi występują zielone bakterie siarkowe, na nich mogą z kolei żerować organizmy wyższych poziomów troficznych, takie jak np. pelagiczne skorupiaki.
Podział W zależności od tego, jaka jest przyczyna zwiększenia gęstości dolnych partii wód, jeziora meromiktyczne dzielono początkowo na: ektogeniczne, w których powodem meromiksji jest powierzchniowy napływ zasolonych wód do jeziora słodkowodnego lub wody słodkiej do słonego jeziora. Napływ morskiej wody spowodowany szczególnie wysokimi pływami lub silnym sztormem jest częstą przyczyną powstawania meromiksji w jeziorach przybrzeżnych. Podobna sytuacja może nastąpić w konsekwencji działań człowieka, np.