gdy słodkowodne jezioro połączone zostanie kanałem z morzem, lub w niewielkich jeziorach na obszarach zurbanizowanych, wskutek spływu wód powierzchniowych, zasolonych w wyniku wysypywania soli na drogi w celu ich odśnieżenia. Wytworzenie meromiksji w konsekwencji napływu wody słodkiej na zasoloną jest częste na obszarach w suchym, gorącym klimacie, gdy słodka woda deszczowa po silnych opadach napływa do jezior, których woda jest uprzednio zasolona wskutek silnego parowania lub rozpuszczania osadów soli, zalegających dno niecki jeziora. Jezioro tego typu może również powstać wskutek ruchów tektonicznych, jak w przypadku jeziora Tokke w Norwegii, będącego częścią fiordu, wyniesionego o około 60 metrów ponad poziom morza, a następnie zalanego przez wody opadowe. krenogeniczne, w których zasolenie wód głębinowych wynika z dopływu soli ze na dnie jeziora. Napływająca solanka wypiera słodką wodę, głębokość i miąższość chemolimnionu stabilizuje się wówczas w zależności od tempa napływu solanki, rożnic zasolenia oraz podatności wody w miksolimnionie na mieszanie przez wiatr. biogeniczne, w których sole mineralne, zawarte w monimolimnionie, pochodzą z rozkładu i rozpuszczania osadów dennych jeziora.