jezioro Längesee w Austrii) typ III (meromiksja ektogenna) – częściowe mieszanie spowodowane dopływem wód podziemnych, zasolonych lub słodkich (np. jezioro Sinmiyo w Japonii) typ IV (meromiksja endogenna) – częściowe mieszanie wynikające z morfometrii jeziora i charakterystyki zlewni (duża głębokość jeziora przy małej powierzchni, powierzchnia osłonięta od wiatru), wzmacniane przez rosnące zasolenie dolnych partii jeziora w wyniku zachodzących tam procesów rozkładu materii. typ V (meromiksja endogenna) – częściowe mieszanie spowodowane gromadzeniem się na dnie solanki, pochodzącej z wymrażania soli mineralnych podczas zamarzania wody (np. na Antarktydzie). Ten typ jezior, występujących w strefie polarnej, określa się także mianem jezior meromiktycznych pochodzenia kryogenicznego. Wraz z rozwojem nauki i rozpoznaniem nowych jezior meromiktycznych stało się jasne, że istnieje całe spektrum stadiów przejściowych pomiędzy wyróżnionymi w powyższych systemach typami jezior meromiktycznych, co powoduje problemy klasyfikacyjne. Stąd niektórzy limnolodzy modyfikują powyższe systemy tak, by lepiej odpowiadały lokalnym warunkom. Ponadto wiadomo, że istnieje również szereg stadiów przejściowych pomiędzy jeziorami z pełnym i niepełnym mieszaniem słupa wody, co interpretowano jako konsekwencję ewolucji jezior.