Istnieją też nanorurki innych typów. Do opisu typu nanorurki wykorzystuje się wspomnianą chiralność wraz z liczbami (n, m).
Struktura krystaliczna grafenu to sieć heksagonalna z bazą składającą się z dwóch (w związku z tym nierównoważnych) atomów węgla. Translację między atomami równoważnymi w tej strukturze można opisać jako wektor , gdzie oraz są wektorami translacji prymitywnych sieci heksagonalnej. Oznacza to, że przejście między atomami równoważnymi A1 i A2 jest opisane poprzez indeksy (n, m), które wynikają z translacji. Łatwo zauważyć, że nanorurki typu zigzag po rozwinięciu na płaszczyznę grafenu rozwijają swój obwód na wektor opisany przez liczby (n, 0). Stąd też nanorurki typu zigzag są określone jako (n, 0). Nanorurki typu armchair są określone jako (n, n). Podsumowując i uogólniając, nanorurka może być określona przez parę liczb (n, m) nazywaną indeksem chiralności (ang. chiral index) wynikającą z wektora translacji na który rozwijany jest jej obwód nazywanego w tym kontekście wektorem chiralności (ang. chirality vector).
Mimo że nanorurki typu zigzag oraz armchair są wykorzystywane w opisie zagadnienia chiralności nanorurek, to zarówno typ zigzag jak i armchair jest achiralny.