W latach 1978–1984 był prodziekanem ds. nauki, a w latach 1984–1987 dziekanem na Wydziale Wiertniczo-Naftowym i dyrektorem Instytutu Wiertniczo-Naftowego AGH. Po przejściu na emeryturę prof. S. Wdowiarza w 1981 r., został kierownikiem Zakładu Geologii Naftowej w Instytucie Wiertniczo-Naftowym AGH. Funkcję tę pełnił do roku 1992. Od 1982 r. był członkiem sekcji Wiertnictwa i Górnictwa Otworowego Komitetu Górnictwa Polskiej Akademii NaukWspółcześni Uczeni Polscy. Słownik biograficzny (pod red. Janusza Kapuścika), tom II: H-Ł, Warszawa 1999, s. 210.. W 1983 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1991 r. tytuł profesora zwyczajnego. W 1983 roku, w uznaniu wybitnych zasług dla miasta i regionu, nadano mu tytuł honorowego obywatela miasta Krosna. W 1984 r. powołał do życia, w ramach „Zeszytów Naukowych AGH”, nowe wydawnictwo: „Wiertnictwo Nafta Gaz”, którego redaktorem naukowym był w latach 1984–1988. W okresie 1983–1985 r. należał do Rady Naukowej Instytutu Górnictwa Naftowego i Gazownictwa w Warszawie. W latach 1986–1992 był członkiem Polskiego Narodowego Komitetu Światowych Kongresów Naftowych. W 1987 r. został generalnym dyrektorem górniczym II stopnia. W roku 1990 został powołany do Rady Geologicznej przy Ministrze Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. W 1996 r.