Geneza W rozumieniu technicznym dawniej dubbing używany był głównie w musicalach – uzdolniony wokalnie aktor dogrywał w studiu partie śpiewane, które następnie były podkładane pod postać odtwarzaną przez aktora na planie. Dubbing stosowano również do zastąpienia głosu oryginalnego aktora głosem aktora o lepszych predyspozycjach.
Dubbing jako technika polegająca na zastąpieniu głosu oryginalnego aktora głosem aktora głosowego narodziła się w krótkim czasie po powstaniu filmów dźwiękowych. Pierwotnie filmy kręcone były z udziałem ekip z różnych krajów – gdy nagrywanie zakończyła jedna ekipa, na plan wchodziła kolejna, która w tej samej scenerii odgrywała tę samą scenę, ale w swoim języku. Proces ten był jednak pracochłonny i drogi, wpływał też negatywnie na jakość samych filmów, ponieważ sceny starano się nagrywać jak najszybciej celem zminimalizowania kosztów. Wkrótce później zarzucono tego typu praktyki, zamiast tego opatrując filmy napisami dialogowymi bądź nagrywając do nich dubbing.