Gdyby suma punktów uzyskanych za odległość i styl była ujemna, nota za skok wynosi 0 punktów.
Jeśli w zawodach stosowany jest system kompensacji wiatru i platformy startowej, to w skład noty łącznej wchodzą również punkty dodatnie lub ujemne kompensujące wpływ wiatru lub zmiany platformy startowej w trakcie trwania konkursu. W zawodach Pucharu Świata mężczyzn system ten wykorzystywany jest od zawodów na skoczni mamuciej w Oberstdorfie w sezonie 2009/2010, jednak nie został użyty podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010.
Na zawodach międzynarodowych rangi mistrzowskiej, system oceny skoku oparty na punktach za odległość i styl został wykorzystany po raz pierwszy w czasie mistrzostw świata w 1929. Poprzednio próba konkursowa była oceniana wyłącznie na podstawie not sędziów, którzy w swojej ocenie uwzględniali jednak zarówno styl, jak i odległość skoku. Na zawodach krajowych stary system oceniania był wykorzystywany jeszcze podczas mistrzostw Polski w 1930.