15 wagonów poddano modernizacji; reszta jeździ w stanie oryginalnym.
Na linii „C” dotychczas eksploatuje się w większości wagony pochodzące z końca lat 30., wyprodukowane w Niemczech (Orenstein & Koppel, osprzęt elektr. ); określane są one jako „wagony Siemens”. Mają one po cztery pary drzwi. Pierwotnie przeznaczone były do łączenia w pary, obecnie formuje się z nich niekiedy EZT trójwagonowe. Wagony tego typu używane były także na liniach „D” i „E”.
W 1964 sprowadzono dla obsługi linii „E” wagony hiszpańskie f-my General Electric, do których argentyńska Fabricaciones Militares dorobiła wagony doczepne (31 sztuk).
Grupa 104 wagonów pochodzi z l. 1982–1997; zostały one wyprodukowane w fabryce Materfer y Fabricaciones Militares (osprzęt elektr. Siemensa i AEG). EZT tworzą pary wagonów motorowych (A i B), wzbogacone niekiedy pośrednimi wagonami doczepnymi (C).
Od 1995 r. na linii „B” eksploatuje się EZT sprowadzone z Tokio, służące pierwotnie na linii Marunouchi (128 wagonów). Później, dla linii „C”, „D” i „E”, zakupiono także 54 wagony używane wcześniej na liniach Higashiyama i Meijō/Meikō metra w Nagoi, które należało dostosować do odbioru górnego i wyższego napięcia. Jest to pierwszy tabor wyposażony w silniki asynchroniczne.
Najnowszych jest 10 wagonów (2 pociągi) wyprodukowanych w 2001 r.